Γυμνά Καλώδια @ ΙΛΙΟΝ Plus (Live Review) by Βελής & Δήμητρα


Παρασκευή βράδυ 31.03 κι όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο ΙΛΙΟΝ Plus για ένα Live που περιμέναμε καιρό. Επιτέλους τα Γυμνά Καλώδια έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους στην Αθήνα μετά από 2 χρόνια και το live εκείνο στο Architecture στου Ζωγράφου τον Μάιο του 2015 (ενδιάμεσα είχαμε χάσει την εμφάνιση στην αντιρατσιστική γιορτή στη Γεωπονική). Όπως καταλαβαίνετε η προσμονή ήταν μεγάλη γιατί ποτέ δεν κρύψαμε ότι είναι από τις αγαπημένες μας μπάντες.

Φτάσαμε λοιπόν στο ΙΛΙΟΝ Plus γύρω στις 22:40 (καθυστερήσαμε λίγο, αλλά οι υποχρεώσεις δεν μας επέτρεψαν να φτάσουμε νωρίτερα), ωστόσο προς ανακούφιση μας το Live δεν είχε ξεκινήσει ακόμα. “Περιπλανηθήκαμε” λίγο στο χώρο, μιλήσαμε με παλιούς και νέους φίλους, πήραμε τα ποτά μας και περιμέναμε κανα 20λεπτάκι, όχι παραπάνω, για να ξεκινήσει το live με τον Βύρωνα Πότσο να βγαίνει επι σκηνής.

Βύρωνας Πότσος ένας καλλιτέχνης που ομολογούμε δεν τον είχαμε ακούσει πριν και επειδή το live θέλαμε να έχει και το στοιχείο της έκπληξης, δεν τον ακούσαμε και όταν μάθαμε ότι θα ανοίξει τα Γυμνά Καλώδια, είπαμε πάμε και θα τον δούμε εκεί απευθείας live. Και ενθουσιαστήκαμε η αλήθεια είναι, πάντα μας συνάρπαζε βέβαια το γεγονός ότι ένα καλλιτέχνης μπορεί να βγει άνετα με τη κιθάρα του μπροστά σε τόσο κόσμο, που περιμένει να δει ένα δυναμικό Live, και να παίξει έτσι μόνος του και άνετος τα κομμάτια του, ούτε καν διασκευές. Εκεί ήταν που του βγάλαμε και το καπέλο!!! Δεν κοίταξε να ευχαριστήσει το κοινό με ακόμα μερικές χιλιοπαιγμένες ροκ ή ποπ διασκευές αλλά έπαιξε τα δικά του κομμάτια και κατάφερε εμάς τουλάχιστον να μας ξεσηκώσει και να μας βάλει σε κλίμα για το Live. Ξεχωρίσαμε τα κομμάτια “Σε έχω ξεπεράσει”, “Μοικανός”,  “Δεν παν στο διάολο τα λεφτά”… ωραία ζεστή φωνή, που σίγουρα μας κέρδισε και μελλοντικά όπου τον δούμε θα είναι σίγουρα από τα Live που θα πούμε αξίζει να πάμε. Ευχόμαστε και σε άλλα live εδώ στην Αθήνα.

Η ώρα είχε πάει 23:20 περίπου που κατέβηκε ο Βύρωνας κι όλη νομίζω η αίθουσα είχε ήδη αρχίσει να ηλεκτρίζεται και να νιώθεις ότι η προσμονή έχει χτυπήσει κόκκινα. 23:30 ακριβώς τα Γυμνά Καλώδια ξεκίνησαν… Ελευθερία… και το πάρτυ μόλις είχε ξεκινήσει. Έβλεπες στα μάτια του κόσμου την ανάγκη να τραγουδήσει και να ροκάρει παρέα με την αγαπημένη μας μπάντα. Αμέσως μετά και προς έκπληξη μας (από την άποψη ότι περιέχει γυναικεία φωνή, Τάνια Κικίδη) “Τα δάκρυα στο χώμα”, ένα κομμάτι που έχουμε αγαπήσει εδώ και χρόνια. Η συνέχεια ήταν καταιγιστική με κομμάτια από όλη τους τη δισκογραφία αλλά και από το καινούριο δίσκο τους με αποκορύφωμα κατ’ εμάς την υπερκομματάρα “Το Δέντρο” που εντάξει τα λόγια είναι περιττά γι’ αυτό το κομμάτι. Πρέπει να είχαν περάσει περίπου 45’ με τα Γυμνά Καλώδια on stage και ήταν η ώρα για το απόλυτο χτύπημα καθώς έπαιξαν το θρυλικό για μας πλέον κομμάτι “Άγιες Μέρες” και καπάκια διασκευάρα στο “Ακορντεόν” του Γιάννη Νεγρεπόντη και του Μάνου Λοΐζου, φυσικά σε ροκ ύφος και με ένα ΙΛΙΟΝ Plus να πάλλεται με το “Δεν θα περάσει ο φασισμός” με πρωτεργάτη τον Χρήστο Καλογράνη που έδειχνε ότι είχε ανάγκη να το φωνάξει ξανά και ξανά κι αυτό μας έκανε να πορωθούμε ακόμα περισσότερο. Γιατί αν μη τι άλλο αυτές τις ζόρικες εποχές περιμένεις από συγκροτήματα και καλλιτέχνες που έχουν επιρροή στον κόσμο να βγαίνουν και να μιλάνε, όχι με λόγια και φαμφάρες αλλά μέσα από τη μουσική τους.

Το live προχωρούσε και κάτι μας έλειπε, κι αυτό ήταν το “Θέλω” που γύρω εκεί στις 00:35 ήταν η ώρα του να ακουστεί και να γίνει χαμός πραγματικά μέσα στο μαγαζί. Ένα κομμάτι που εμάς τουλάχιστον που έχουμε ασχοληθεί με την ελληνική/ελληνόφωνη ροκ σκηνή, μας έχει σημαδέψει, θετικά πάντα, και αυτή η πουτάνα η καμπάνα μας ακολουθεί χρόνια τώρα και ελπίζουμε να είναι εκεί και να “χτυπάει” για πολλά πολλά χρόνια ακόμα. Στη συνέχεια έπαιξαν ακόμα κάποια κομμάτια από τη δισκογραφία τους με το κομμάτι “Ένας τρελός”, “Οι ποιήτριες της γης” και το πάντα επίκαιρο δυστυχώς, όπως τόνισε κι ο Χρήστος “Εδώ Πολυτεχνείο” να ξεχωρίζουν και να μας ταξιδεύουν.

Η ώρα είχε πάει 01:10 όταν τα Γυμνά Καλώδια τραγούδησαν το “Καληνύχτα” που είναι πλέον σήμα κατατεθέν για το κλείσιμο των συναυλιών τους ή των live εμφανίσεων τους, γιατί… “δεν έχει θέση η ψυχή μας πουθενά”.

Έλα όμως που ο κόσμος δεν ήταν ακόμη έτοιμος για να πει το οριστικό αντίο για τη βραδιά, κι έτσι με τις ιαχές του γνωστού πλέον στα live συνθήματος “κι άλλο, κι άλλο” ξαναβγήκαν στη σκηνή για να μας παίξουν κάποια κομμάτια ακόμα. “Η πτώση” και το εξαιρετικό “Μιαν άλλη ζωή” ακούστηκαν και κάπου εκεί ο Χρήστος μας είπε άντε πάμε για ένα ακόμα αλλά τελευταίο ok; Συμφωνήσαμε όλοι και… Άγιες Μέρες ξανά ήρθαν για να μας ηλεκτρίσουν και να μας κάνουν να αρχίσουμε να χτυπιόμαστε στο ρυθμό τους… τελειώνουν κι οι Άγιες Μέρες και η μπάντα ετοιμάζεται προς αποχώρηση όταν οι φωνές του κόσμου αρχίζουν και πάλλουν το ΙΛΙΟΝ Plus με το σύνθημα “Θέλω, θέλω, θέλω…”, η μπάντα ξαναπαίρνει θέσεις μάχης κι ακούγεται απ’ το μικρόφωνο…

“Θέλω έναν ήχο πάνω απ’ το κορμί μου,

Θέλω έναν ήχο πάνω απ’ την ψυχή μου

θέλω έναν ήχο να ζεσταίνει το κορμί μου

θέλω έναν ήχο μια σπάνια μελωδία

να προκαλεί χαρά και όχι αηδία.

Θέλω έναν ήχο να αγγίξει τη μορφή σου

να σου θυμίσει την πιο ακριβή γιορτή σου

να σου μαγέψει τα μάτια σου τα πλάνα

μην μου χτυπάτε την πουτάνα την καμπάνα.”

Και το ΙΛΙΟΝ plus ήταν όλο στο πόδι υπο τους ήχους αυτής της κομματάρας που όλοι έχουμε αγαπήσει τα τελευταία αυτά 12 χρόνια.

Μετά κι από το “Θέλω” είπαμε όντως τη καληνύχτα μας και με εμάς να αράζουμε σε μια μεριά και να προσπαθούμε για κανα 5λεπτο να καταλάβουμε τι ήταν αυτό που μας “χτύπησε” εκείνο το βράδυ. Μέσα μας ξέραμε βέβαια τι ήταν, ήταν η απίστευτη ενέργεια αυτής της μπάντας, η χαρά της προσμονής μας γι’ αυτό το live και οι φάτσες όλης της μπάντας που σου δείχνουν πόσο γουστάρουν αυτό που κάνουν, κι όπως μας είπε κι ο Θανάσης στη πρόσφατη συνέντευξη μας “ακόμη κι αν δεν έβγαινε η μουσική μας σε cd κλπ κι ακόμα κι αν δεν κάναμε live, εμείς πάλι θα συνεχίζαμε να παίζαμε και να φτιάχνουμε μουσικές και τραγούδια” τόσο απλά. Αυτά είναι τα Γυμνά Καλώδια, απλά, και γι’ αυτό έχουν κερδίσει τον σεβασμό όχι μόνο τον δικό μας ή των ανθρώπων που ακούνε και στηρίζουν την ελληνική/ελληνόφωνη ροκ σκηνή αλλά και από πλήθος κόσμου που δεν έχει σχέση με τον χώρο.

Ελπίζουμε να ξαναδούμε σύντομα τα Γυμνά Καλώδια επι σκηνής και πάντα να είναι έτσι ΡΟΚ με τα όλα τους γιατί τους έχουμε ανάγκη!

 

Αναλυτικά η Playlist της βραδιάς:

  1. Ελευθερία
  2. Τα δάκρυα στο χώμα
  3. Μεθυσμένη Αφροδίτη
  4. Η Μεγάλη Λούπα
  5. Οι μικροί μας ήρωες
  6. Έχω εδώ κρυμμένο
  7. Το Δέντρο
  8. Ραντεβού στη πλατεία
  9. Άγιες Μέρες
  10. Ακορντεόν (Διασκευή)
  11. Είναι οι άλλοι παράξενοι ή είμαι εγώ           
  12. Γλυκά, ψυχρά κι ωραία
  13. Μη την ξυπνήσετε ποτέ
  14. Θέλω
  15. Γκρίζα Κυριακή
  16. Ένας τρελός
  17. Νεραΐδα της απελπισίας
  18. Εδώ Πολυτεχνείο
  19. Οι ποιήτριες της γης
  20. Καληνύχτα
  1. Η πτώση
  2. Μιαν άλλη ζωή
  3. Άγιες Μέρες
  4. Θέλω

 

Για τον Octava Radio

  Βελής & Δήμητρα

      (Ροκ πόλη)